Back

ⓘ Heelal




                                               

Heelal

Het heelal of universum in de astronomie, ofwel de kosmos in de kosmologie, zijn synoniemen voor alle materie en energie binnen het gehele ruimtetijd-continuüm waarin de mens evolueert.

                                               

Uiteindelijk lot van het heelal

Voor het uiteindelijke lot van het heelal zijn er drie gangbare theorieen: Big Rip, Big Chill en minder waarschijnlijk Big Crunch of nog Warmtedood. De reden waarom Big Rip nu als meest waarschijnlijk geldt, is, dat uit de huidige waarnemingen de uitdijing van het heelal overheerst op de samentrekking door de zwaartekracht en op de toename van de entropie. Alles is afhankelijk van de massadichtheid Ω omega van het heelal. Omega is de gemiddelde massadichtheid van het heelal gedeeld door een kritische waarde van die dichtheid. Ω bepaalt het uiteindelijke lot van het heelal.

                                               

Vlak heelal

Een vlak heelal is een heelal dat op grote schaal beschreven kan worden met de Euclidische meetkunde. De uitbreidingssnelheid voor een vlak heelal is precies zo groot dat ze nadert tot nul en het heelal nooit samen zal trekken. De microgolfmetingen van de WMAP, waarvan de resultaten in 2003 beschikbaar kwamen wijzen met zeer grote precisie op een vlak heelal. De hypothese van de kosmische inflatie is in staat te verklaren waarom het heelal zo vlak en uniform is en ook een lage entropie heeft.

                                               

Waarneembaar heelal

Het waarneembaar heelal is dat gedeelte van het universum waarvan het in theorie mogelijk is het van op Aarde waar te nemen. In theorie en niet in de praktijk, omdat men in de praktijk het heelal buiten het zonnestelsel enkel via elektromagnetische straling kan waarnemen, dus op een plek waar deze niet uitgezonden wordt of waar deze te zwak is om waar te nemen, kan men niets zien, ook als er zich wel iets bevindt. In de veronderstelling dat het heelal een isotrope structuur heeft, heeft het waarneembaar heelal de vorm van een bol met in het centrum de Aarde of op welke plaats de waarnemer ...

                                               

Opperbouwmeester van het Heelal

De term Opperbouwmeester van het Heelal is een symbool uit de vrijmetselarij waarin het heilige weergegeven wordt. Een nadere invulling van dit symbool wordt er niet gegeven, omdat de vrijmetselarij – anders dan kerkgenootschappen – geen leer verkondigt. Haar symbolisch godsbeeld is dus niet antropomorf maar abstract. In wezen is vrijmetselarij een vorm van religie, een seculiere kerk, waarbij alle werkzaamheden in een reguliere vrijmetselaarsloge plaatsvinden ter ere van het symbool Opperbouwmeester des Heelals. Ter illustratie een gedeelte uit een rituaal: Vraag: Op welke grondslag zijn ...

                                               

Vorm van het heelal

De vorm van het heelal is een informele naam voor een onderzoeksgebied binnen de natuurkundige kosmologie. In dit onderzoeksgebied beschrijft men de meetkunde van het heelal met inbegrip van zowel de lokale meetkunde als de globale meetkunde. Losjes gesproken is het onderzoeksgebied verdeeld in kromming en topologie. Strikt genomen komt er meer bij kijken dan alleen deze deelgebieden. Formeler gesproken onderzoekt men in de praktijk welke 3-varieteit overeenkomt met de ruimtelijke sectie in nevenbewegende coördinaten van de vierdimensionale ruimtetijd van het heelal. Binnen de Friedmann-Le ...

                                               

Leeftijd van het heelal

De leeftijd van het heelal kan op de volgende manieren bepaald worden: De Wilkinson Microwave Anisotropy Probe WMAP heeft anderhalf jaar lang precisiemetingen verricht aan de kosmische achtergrondstraling. De leeftijd van het heelal is nu bepaald op 13.7 miljard jaar met een foutmarge van ongeveer 1%. Metingen van ESA, bekendgemaakt in 2013, wijzen op een leeftijd van 13.8 miljard. De studie van de oudste sterren in het heelal. De oudste bolvormige clusters bevatten slechts sterren met een massa van minder dan 0.7 zonmassas. De levensduur van deze sterren wordt geschat op 11 tot 18 miljard ...

                                               

Metrische uitdijing van de ruimte

De metrische uitdijing van het heelal is een sleuteldeel van het huidige beeld van de wetenschap van het heelal, waarin ruimtetijd zelf beschreven wordt door een metrische tensor die door de tijd heen zo verandert dat de ruimtelijke dimensies groeien of uitrekken als het heelal groter wordt. Het verklaart hoe het heelal uitdijt in het oerknal-model.

                                               

Chronologie van het heelal

De chronologie van het heelal beschrijft de evolutie en de toekomst van het heelal op basis van de wetenschappelijke oerknal-theorie, de kosmologische theorie die op basis van de algemene relativiteitstheorie veronderstelt dat 13.8 miljard jaar geleden het universum is ontstaan.

                                               

Statisch heelal

Een statisch heelal is een heelal dat zowel in ruimte als tijd oneindig is. Daar tegenover staat een dynamisch heelal dat een beginpunt kent en expandeert. Het idee van een oneindig heelal werd voor het eerst geopperd door Thomas Digges in 1576 en Giordano Bruno in 1582 in De linfinito universo et mondi. Daarmee gingen zij in tegen het lang aangehangen geocentrische model, waarbij de aarde als middelpunt werd gezien van een eindig heelal, dat in bepaalde culturen ook een begin- en eindpunt had. Het idee van een oneindig heelal werd niet direct overgenomen - Bruno eindigde op de brandstapel ...

                                               

Het heelal

Het heelal, Engels: A Brief History of Time, is een populairwetenschappelijk boek geschreven door Stephen Hawking, dat voor het eerst werd uitgegeven in 1988. Hoewel Hawking in vakkringen al wereldberoemd was, werd door dit boek zijn naam ook bekend bij het grote publiek. Wereldwijd zijn er inmiddels in vele tientallen vertalingen ettelijke tientallen miljoenen exemplaren van dit boek verkocht. Het boek probeert een aantal complexe onderwerpen uit de kosmologie, waaronder de oerknal, zwarte gaten en de snaartheorie op een eenvoudige manier te beschrijven. Hoewel het boek complexe theorieen ...

                                               

Ontstaan van het Heelal

Er zijn verschillende benaderingen over het ontstaan van het Heelal: De schepping, een religieuze benadering De Oerknal, een wetenschappelijke benadering

                                               

Grote Aantrekker

De Grote Aantrekker is een gebied in het heelal met een sterke gravitationele anomalie. Het gebied bevindt zich in het sterrenbeeld Winkelhaak, in de buurt van de Hydra-Centaurus-supercluster op een afstand van 150 tot 250 miljoen lichtjaar. De massa is tienduizenden malen groter dan de massa van de Melkweg. Het totale gebied dat onder invloed staat van de Grote Aantrekker heeft een diameter van honderden miljoenen lichtjaren en omvat onder andere de Virgo- of lokale supercluster waar de Melkweg deel van uitmaakt. Sinds 2014 is dit gebied gedefinieerd als de supercluster Laniakea. Op zijn ...